malzenstwoPrzymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu” (Kodeks Prawa Kanonicznego kan. 1055 § 1).
Związek małżeński zawarty w Kościele Katolickim jest sakramentem, który z woli Bożej i ustanowienia Chrystusa jest nierozerwalny.
Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela.

Przygotowanie do zawarcia Sakramentu Małżeństwa obejmuje trzy etapy:

-przygotowanie dalsze /wychowanie w rodzinie i szkolna katecheza/
-przygotowanie bliższe katecheza parafialna /”kurs przedmałżeński”/
-przygotowanie bezpośrednie /katecheza przedślubna, spisanie protokołu kanonicznego badania
  narzeczonych, spotkania w poradnictwie rodzinnym, sakrament pokuty/.

Kandydaci do małżeństwa powinni zgłosić się do kancelarii parafialnej na 3 miesiące przed ślubem w celu załatwienia formalności przedmałżeńskich.

Formalności prawne poprzedzające zawarcie małżeństwa załatwia się w parafii narzeczonej lub narzeczonego. Narzeczeni ponadto przedkładają następujące dokumenty:

    - Metrykę chrztu św. z zapisem o przyjęciu sakramentu bierzmowania
    - Dowód osobisty
    - Ksero ostatniego świadectwa katechizacji szkolnej
    - Zaświadczenie o ukończeniu „kursu przedmałżeńskiego”
    - Zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego (w przypadku małżeństwa konkordatowego)
    - Dane personalne świadków ślubu: imię, nazwisko, wyznanie, wiek, adres zamieszkania.

Wspomóż dębowską świątynię
Ofiary na rzecz Parafii Św. M. Archanioła w Dębowie można wpłacać na rachunek bankowy nr:
96 8179 0009 0023 9341 2000 0020

Uwaga !!!
nowy numer telefonu do parafii

525 155 806

Tajemnice Fatimskie - 100 lat objawień Maryi

FatimaMatka Boża podczas objawień w 1917 roku przekazała trojgu pastuszkom trzy tajemnice, zwane tajemnicami fatimskimi. Poniżej przedstawiamy ich treść spisaną przez siostrę Łucję.

Pierwsza część Tajemnicy: wizja piekła

Blask zdawał się przenikać ziemię i zobaczyliśmy jakby morze ognia. W tym ogniu były zanurzone demony i dusze, jak przezroczyste rozżarzone do czerwoności węgle, czarne lub brązowe, o kształtach ludzkich, unoszące się w pożodze, wznoszone płomieniami, które wypełzały z nich samych wraz z kłębami dymu buchającymi na wszystkie strony, podobne do rozpryskujących się w wielkich pożarach iskier, chwiejne i lekkie. Wszystko to pośród jęków i wycia z bólu i rozpaczy, które przerażały i wywoływały dreszcz grozy. Demony wyróżniały się przerażającymi i ohydnymi kształtami zwierząt, strasznymi, nieznanymi, lecz przezroczystymi jak czarne rozżarzone węgle.

Więcej…