rose 2«Modlitwa różańcowa jest modlitwą człowieka za człowieka; jest modlitwą ludzkiej
solidarności, modlitwą wspólną odkupionych, która odbija w sobie ducha i intencje
pierwszej z odkupionych, Maryi, Matki i obrazu Kościoła; jest modlitwą za
wszystkich ludzi świata i historii, żywych i umarłych, powołanych do tworzenia wraz
z nami Ciała Chrystusa i do stania się wraz z Nim współdziedzicami chwały Ojca».   
Bł. Jan Paweł II.

Żywy Różaniec składa się z ŻYWYCH RÓŻ. Każda Róża posiada dwadzieścia osób, z których każda odmawia codziennie jeden dziesiątek różańca czyli jedną tajemnicę, połączoną z rozważaniem. W ten sposób odmawiany jest w Róży codziennie cały Różaniec – dwadzieścia tajemnic. Jest to jakby wieniec różany składany u stóp Królowej.

Życie wiarą, nadzieją i miłością, należeć bowiem do Żywego Różańca znaczy – wierzyć w istnienie Boga i wierzyć Bogu, który przemawia, ufać Bogu i w Jego dzieło zbawienia oraz kochać Boga, a w Bogu i dla Boga ludzi. (...).

Historia modlitwy różańcowej.

Od wieków chrześcijanie próbowali odpowiedzieć na wezwanie św. Pawła do nieustannej modlitwy. Jednym ze sposobów było powtarzanie różnych modlitw. Pierwszą i najstarszą modlitwą chrześcijan jest modlitwa, której nauczył sam Jezus - „Ojcze nasz”. Dlatego też pierwsze reguły zakonne zobowiązywały mnichów do wielokrotnego powtarzania właśnie tej modlitwy. Na przykład reguła benedyktyńska jeszcze w XI wieku nakazywała braciom zakonnym codziennie odmawiać 150 razy „Ojcze nasz” na wzór kapłańskiego oficjum złożonego ze 150 psalmów.

Od pierwszych wieków chrześcijaństwa odczuwano także potrzebę proszenia o wstawiennictwo Najświętszą Maryję Pannę. Dlatego w XII wieku utrwalił się w Kościele zwyczaj odmawiania pozdrowienia, którym w scenie zwiastowania Anioł przywitał Maryję. Z czasem dodano do nich słowa wypowiedziane przez świętą Elżbietę w czasie nawiedzenia. Obecna forma „Zdrowaś Maryjo” ostatecznie ukształtowała się w XV wieku dzięki dominikaninowi Alamusowi a la Roche (1428-1475). On ustalił liczbę 150 „Zdrowaś Maryjo” na wzór 150 psalmów, które podzielił na dziesiątki poprzeplatane modlitwą „Ojcze nasz”. Dla rozpowszechniania tej modlitwy założył pierwsze bractwo różańcowe. Dzięki zakonowi dominikańskiemu modlitwa różańcowa już w XV wieku stała się znana w całym Kościele.
 
Różaniec modlitwą Kościoła.

Modlitwa różańcowa bardzo szybko zyskała aprobatę Kościoła i była traktowana jako oręż przeciw wrogom wiary. Jednym z przykładów skuteczności tej modlitwy była zwycięska bitwa morska pod Lepanto w 1571 roku.
Szesnastowieczna Europa była zagrożona napaścią muzułmanów. Od VII wieku, kiedy kalif Oman zdobył Jerozolimę i Ziemia Święta przestała należeć do chrześcijan, islam dążył do narzucenia siłą swojej religii światu. W VIII w. muzułmanie, po opanowaniu Afryki Północnej, zajęli Hiszpanię. Przez krótki czas inwazja Mahometan była powstrzymywana przez wyprawy krzyżowe. W XVI wieku imperium muzułmańskie wybudowało ogromną flotę, planowało bowiem zająć chrześcijańskie porty śródziemnomorskie i ruszyć na podbój Rzymu, a potem Europy. Wtedy papież Pius V, dominikanin i gorący propagator różańca, wezwał wszystkich katolików do modlitwy różańcowej. 7 października 1571 roku w okolicach Lepanto miała miejsce decydująca bitwa morska, w której starły się ze sobą flota chrześcijańska i turecka. Zacięta walka trwała wiele godzin, a o zwycięstwie Świętej Ligii przesądziła nieoczekiwana zmiana pogody — wiatr uniemożliwił manewry wojskom tureckim.
Zwycięska bitwa zatrzymała inwazję muzułmanów na Europę. W dowód wdzięczności Wenecjanie nowo wybudowanej kaplicy dziękczynnej napisali: „Non virtus, non arma, non duces, sed Mariae Rosiae victores nos fecit”, „Nie odwaga, nie broń, nie dowódcy, ale Maria różańcowa dała nam zwycięstwo”. Pius V, świadom, komu zawdzięcza cudowne ocalenie Europy, uczynił dzień 7 października świętem Matki Bożej Różańcowej. W encyklice napisał: „Pragniemy szczególnie, aby nigdy nie zostało zapomniane wspomnienie wielkiego zwycięstwa uzyskanego od Boga przez zasługi i wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny w dniu 7 października 1571 r., odniesione w walce przeciw Turkom, nieprzyjaciołom wiary katolickiej”.
Papież Klemens XI po zwycięstwie odniesionym nad Turkami pod Belgradem, w 1716 roku, rozszerzył święto Matki Bożej Różańcowej na cały Kościół. W roku 1885 papież Leon XIII polecił odmawiać Różaniec przez cały październik i wprowadził do Litanii Loretańskiej wezwanie „Królowo różańca świętego módl się za nami”.
Do rozpropagowania Różańca przyczyniła się też sama Maryja. W swoich objawienia w Lourdes, Fatimie i w polskim Gietrzwałdzie wzywała do modlitwy różańcowej.
Po Soborze Watykańskim II Paweł VI potwierdził, że Różaniec jest modlitwą ewangeliczną. Uczynił to adhortacją apostolską „Marialis cultus” (2 lutego 1974 r.).
16 października 2002 r. Jan Paweł II opublikował list apostolski „Rosarium Virginis Mariae”, którym ogłosił Rok Różańca Świętego. Dołączył w nim do modlitwy różańcowej tajemnice światła.

Wspomóż dębowską świątynię
Ofiary na rzecz Parafii Św. M. Archanioła w Dębowie można wpłacać na rachunek bankowy nr:
96 8179 0009 0023 9341 2000 0020

Uwaga !!!
nowy numer telefonu do parafii

525 155 806

Pielgrzymka do Torunia

torun18. października br. miała miejsce pielgrzymka do Sanktuarium pw. Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II w Toruniu. Zmierzając do świątyni przeszliśmy przez Bramę Miłosierdzia. Przed wejściem powitała nas i pozdrowiła postać św. Jana Pawła II.
W czasie pobytu w świątyni uczestniliśmy w Eucharystii sprawowanej przez ks. Waldemara Karawczaka - proboszcza dębowskiej parafii. Msza św. sprawowana była przy głównym ołtarzu Sanktuarium z Ostatnią Wieczerzą, umieszczonym w prezbiterium - wiernej replice watykańskiej kaplicy św. Jana Pawła II. W miejscu tym znajduje się tabernakulum, plafon przdstawiający Chrystusa Zmartwychwstałego, figury ewangelistów, relikwia św. Jana Pawła II oraz obraz Matki Boskiej Częstochowskiej. Na ozdobnym klęczniku obecny jest też tam sam Jan Paweł II.
W kaplicy Adoracji Najświętszego Sakramentu z obrazem Pana Jesusa Miłosiernego, odmówiliśmy Koronkę do Mołosierdzia Bożego.
Cała świątynia zachwyca wyjątkowym pięknem wnętrza, ozdobionego witrażami polskich świętych, figurami świętych, obrazami, freskami i mozaikami. Pobyt w Sanktuarium skłania do refleksji i modlitwy, stanowiąc zarazem cenną lekcję historii i patriotyzmu.
Opuszczając Sanktuarium żegnamy się z figurą św. Piotra Apostoła łowiącego ryby. Po drodze mijamy pierwszego władcę Polski - Mieszka I i Dobrawę.
Jest też pomnik idącej Świętej Rodziny przed którym widnieje odzwierciedlający nasze pragnienie napis: "ŚWIĘTA RODZINO WSPIERAJ NASZE RODZINY".

00001.JPG 00002.JPG 00003.JPG 00004.JPG 00005.JPG 00006.JPG 00007.JPG 00008.JPG 00009.JPG 00010.JPG 00011.JPG 00012.JPG 00013.JPG 00014.JPG