I Komunia„Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im”
(Mk 10,14).
Dzisiaj podczas Mszy św. o godz. 11.30 dzieci klas trzecich naszej parafii przyjmują I Komunię św. Otoczmy te dzieci naszymi modlitwami, aby ich spotkanie z Chrystusem Eucharystycznym wydało w ich życiu błogosławione owoce.
Już przyzwyczailiśmy się, że maj to miesiąc pierwszej Komunii Św. naszych trzecioklasistów. Niejako do naszego pejzażu wpisały się na stałe małe „panny młode” i „kawalerowie” podążający z książeczkami do kościoła. Jest to pewien fenomen, który postrzegają nasze oczy, który tkwi w naszej pamięci, coś co dostrzegamy zewnętrznie, tymczasem jaka jest prawdziwa – duchowa rzeczywistość tego znaku?

MaryjaMaj jest w Kościele miesiącem szczególnie poświęconym czci Matki Bożej. Słynne „majówki” - nabożeństwa, odprawiane wieczorami w kościołach, przy grotach, kapliczkach i przydrożnych figurach, na stałe wpisały się w krajobraz Polski. Jego centralną częścią jest Litania Loretańska, do której w tym roku dodano nowe wezwanie.

torun18. października br. miała miejsce pielgrzymka do Sanktuarium pw. Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II w Toruniu. Zmierzając do świątyni przeszliśmy przez Bramę Miłosierdzia. Przed wejściem powitała nas i pozdrowiła postać św. Jana Pawła II.
W czasie pobytu w świątyni uczestniliśmy w Eucharystii sprawowanej przez ks. Waldemara Karawczaka - proboszcza dębowskiej parafii. Msza św. sprawowana była przy głównym ołtarzu Sanktuarium z Ostatnią Wieczerzą, umieszczonym w prezbiterium - wiernej replice watykańskiej kaplicy św. Jana Pawła II. W miejscu tym znajduje się tabernakulum, plafon przdstawiający Chrystusa Zmartwychwstałego, figury ewangelistów, relikwia św. Jana Pawła II oraz obraz Matki Boskiej Częstochowskiej. Na ozdobnym klęczniku obecny jest też tam sam Jan Paweł II.
W kaplicy Adoracji Najświętszego Sakramentu z obrazem Pana Jesusa Miłosiernego, odmówiliśmy Koronkę do Mołosierdzia Bożego.
Cała świątynia zachwyca wyjątkowym pięknem wnętrza, ozdobionego witrażami polskich świętych, figurami świętych, obrazami, freskami i mozaikami. Pobyt w Sanktuarium skłania do refleksji i modlitwy, stanowiąc zarazem cenną lekcję historii i patriotyzmu.
Opuszczając Sanktuarium żegnamy się z figurą św. Piotra Apostoła łowiącego ryby. Po drodze mijamy pierwszego władcę Polski - Mieszka I i Dobrawę.
Jest też pomnik idącej Świętej Rodziny przed którym widnieje odzwierciedlający nasze pragnienie napis: "ŚWIĘTA RODZINO WSPIERAJ NASZE RODZINY".

00001.JPG 00002.JPG 00003.JPG 00004.JPG 00005.JPG 00006.JPG 00007.JPG 00008.JPG 00009.JPG 00010.JPG 00011.JPG 00012.JPG 00013.JPG 00014.JPG

046W niedzielę, 11. grudnia 2016 roku w świetlicy wiejskiej w Dębowie spotkali się seniorzy naszej parafii na tradycyjnym opłatku.

Popieluszko19 października minęła 32. rocznica męczeńskiej śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki.

Wspomóż dębowską świątynię
Ofiary na rzecz Parafii Św. M. Archanioła w Dębowie można wpłacać na rachunek bankowy nr:
96 8179 0009 0023 9341 2000 0020

Uwaga !!!
nowy numer telefonu do parafii

525 155 806

Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata

chrystus krolZasiadającego na tronie Pantokratora a zarazem ukoronowanego cierniem i „bezsilnego” Zbawiciela katolicy wspominają na koniec roku kościelnego, który symbolicznie oznacza też koniec czasu i nastanie wieczności. Chrystusa Króla Wszechświata Kościół katolicki czci w ostatnią niedzielę roku liturgicznego, która w br. przypada 24 listopada.

Uroczystość tę wprowadził papież Pius XI w roku 1925 na zakończenie Roku Świętego: przypadła ona wówczas na 11 grudnia. Po ostatniej reformie liturgicznej w 1969 r. uroczystość została przeniesiona na ostatnią niedzielę przed Adwentem. Mimo, że jest to święto tak młode, jego treść była przeżywana w Kościele od początku jego istnienia. Wskazuje na to wiele fragmentów Ewangelii oraz starożytnych pism chrześcijańskich. Geneza kultu Chrystusa jako Króla sięga natomiast już Starego Testamentu, zapowiadającego przyjście Mesjasza, króla, potomka Dawida.

Greckie słowo „"chrystus"” jest odpowiednikiem hebrajskiego „mesjasz” i oznacza pomazańca, namaszczonego, co w znaczeniu starotestamentalnym odnosiło się zarówno do króla, jak i kapłana, a nieraz także do proroka.

Umieszczenie tej uroczystości na końcu kalendarza wiąże się z biblijnym rozumieniem czasu i odzwierciedla zarazem sens roku liturgicznego, który jakby odtwarza najważniejsze zdarzenia w dziejach zbawienia.

Więcej…